Sinds ik grond bezit, lees ik me suf over tuinen, tuinieren en planten. Het leukste vind ik verhalen over mensen en hun tuin. Er is een grote variëteit in tuinmensen en waar ze druk mee zijn. Jongemannen, overdag op kantoor, maar in hun vrije tijd verzamelen en vermeerderen ze zoveel mogelijk soorten van de daglelie. Of ze steken juist al hun tijd in het kweken van die ene, moeilijke plant, met die ongelofelijke hemelsblauwe kleur. Randstedelingen die de grote overstap maken naar Noord-Groningen, daar een grote moestuin aanleggen, kippen, geiten en ganzen houden en binnen vijf jaar volledig zelfvoorzienend zijn. Echtparen die na hun pensionering een drassig weiland omtoveren in een weelderige cottage-tuin. Ze hebben een nieuwe dagtaak. Dag in dag uit bezig om mooie combinaties te bedenken voor de borders, planten die het niet goed doen een betere plek te geven, en alles zelf voor te zaaien en te stekken. Het is ongelooflijk hoeveel tijd en energie mensen over hebben voor hun tuin.

Mijn eigen tuin is twee jaar geleden ontworpen door een tuinarchitect. Strak, met veel planten in grote groepen. Ik hoef nooit een betere plek te zoeken voor een plant, of te bedenken wat een mooie combinatie zou zijn. Alles is goed bedacht door de ontwerper en vakkundig aangelegd door de hovenier. Dat laat ik eerst maar eens een tijdje zo. Ik hou van het werken in de tuin, grasrandjes knippen, onkruid wieden, snoeien en leiden. Ik kijk graag naar de planten, hoe ze zich ontwikkelen. Ik geniet van al het leven in de tuin. Door het doordachte ontwerp heeft de tuin weinig onderhoud nodig. Wat onkruid is, is in een oogopslag duidelijk. Dat is mooi, want daardoor heb ik tijd over om in de tuin te zitten. En tuinbladen te lezen.

Beate Rose

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *