Tja, Hooglied…

In Bijbellezen krijg ik vooral plezier als ik mijn eigen bloemlezing ervan maak. Ik kan het u aanraden: zoeken naar woorden die het ijs in mij openbreken. Er zijn altijd wel een paar van zulke woorden te vinden tussen de soms al te bekende of al te vrome of nietszeggende of zelfs weerzinwekkende Bijbelteksten. Ook in Hooglied? Eerlijk gezegd, Hooglied behoort niet tot mijn favorieten. Na zo ongeveer een hoofdstuk heb ik afgehaakt. ‘Vriendin van mij, met een merrie voor farao’s wagens vergelijk ik jou!’ (1,9) Het zou mijn huwelijk niet bevorderen als ik mijn vrouw zo’n metafoor zou aandoen. Maar in mijn bijbelse bloemlezing zal ik toch één tekst opnemen uit Hooglied. Hij komt zowat aan het eind van het boekje. In hoofdstuk 8,6: ‘Draag mij als een zegel op je hart, als een zegel op je arm. Sterk als de dood is de liefde …’ Die vraag, dat je geliefde je draagt in het hart, dat ontroert me. En dat de liefde sterk is als de dood – niet ‘sterker’, dat wordt het kitsch. Het Hooglied heeft het hier niet over de zoetige kant van de liefde, maar de dwaze en koppige kant ervan. De diepste liefde kan niet anders uitbrengen dan: ‘Jij, jij zult niet sterven.’ (Gabriel Marcel)

Stephan de Jong

(Beeld: freeimages.com)