Stevenson en het eiland

De bries van het gebalsemd land
waait plotseling naar de kust
en rukt aan de deur van mijn huisje –
ik hoor het signaal, Heer,
ik begrijp het;
de nacht komt
op uw bevel;
ik zal eten en slapen,
en niet verder vragen

(R.L. Stevenson)

Op Samoa, een eiland in de Stille Oceaan wachtte Stevenson (de schrijver van o.a. Jekyll and Hyde en Schateiland) op de aanraking van de dood. Van Stevenson is bekend dat hij in zijn studie zijn kerkelijke geloof kwijtraakte, maar niet zijn gevoel voor het mysterie en zijn vertrouwen dat er meer moest zijn. Hij was er, net als vele anderen, van overtuigd dat er nog steeds leven is na de dood, zij het een ander en misschien wel grootser leven. Hij kon zich in elk geval niet voorstellen dat het met de dood van de mens over en uit is. Stevenson stierf in 1894 op 44-jarige leeftijd.

Stevenson was een reiziger, gefascineerd door wat er achter de horizon was, zowel de voor de ogen zichtbare horizon als de geestelijk einder. Was er leven na de dood? Kon er iets zijn dat vanuit die onbekende verte invloed had op onze geest? Als schrijver peilde hij de grenzen van het leven maar ook de verborgen diepten van de menselijke geest. De latere uitspraak dat de bewuste menselijke geest een eiland is te midden van een oceaan van het onbewuste, zou hem denk ik zeer hebben aangesproken.

Aart Mak is pastor bij Kerk Zonder Grenzen (het omroeppastoraat van Radio Bloemendaal) en redactielid van Open Deur.