Honderd Open Deur-lezers kwamen zaterdagmorgen 1 april de Waalse Kerk in Haarlem binnenwandelen. ‘De oudste kerk van Haarlem’, zoals de koster trots vertelde. Met een fresco van ‘de drie Maria’s’, onderweg naar het graf van Jezus.
Al snel vertrok de eerste groep naar het Corrie ten Boomhuis, terwijl de anderen luisterden naar een verhaal van Selma Lagerlöf, verteld door Stephan de Jong. Door de regen vertrokken de andere groepen naar diaconaal centrum Stem in de Stad, naar de Rozenkruisers en naar de Haarlemse hofjes.

De tempel van de Rozenkruisers maakte indruk: een witte ruimte met banken, verder alleen het gouden rozenkruis op de muur –  , het geluid van water (in een klein bassin) – als een oneindige stroom van liefde , een roos in een vaas en pianospel. Stil en sereen.

Bij een bleek zonnetje wandelden we naar de Doopsgezinde Vermaning, waar de mensen van De wereldkeuken lange tafels hadden gedekt en klaarstonden met pannen pittige linzensoep, Turks brood en lekkere dips van kikkererwten, avocado, tomaat en olijven. Nieuwe Haarlemmers koken hier de favoriete gerechten uit hun moederland, als een ode aan waar zij vandaan komen, als een herinnering aan wat zij achterlieten.
Onverwachts kwam een oude Doopsgezinde predikant langs, keurig in het pak, die ons inwijdde in de doopsgezinde lijfspreuk: Dopen wat mondig is – Spreken dat bondig is – Vrij in het christelijk geloven – Daden gaan woorden te boven.

’s Middags gingen we weer in vier groepen uiteen. Petra en Zadar, van oecumenisch diaconaal centrum Stem in de stad, namen ons eerst mee naar hun basis: de kapel, een onderaards gewelf (deel van een oud klooster), waar het team en ook de vrijwilligers regelmatig bij elkaar komen – om te beseffen van waaruit ze werken, voor wie ze dat doen, wat hun ‘missie’ is. In een voor hen gemaakt kruis komen veel symbolen samen: het kruis staat op een stuk steen – wat herinnert aan de Rots, een van de beelden voor God in het Oude Testament. Een Rots om op te vertrouwen. Zo is Stem in de stad ook een rots in de branding voor kwetsbare mensen.  Op het kruis een gebroken spiegel waarin je jezelf en de ander ziet – allemaal hebben we onze kwetsbaarheid. Midden in het kruis, in het gebrokene: een bloem, die voor schoonheid staat. ‘Door naar elkaar om te kijken en te delen met elkaar, bloeit er iets moois op.’

Zadar beschreef hoe de mensen van Stem in de stad voor hem licht brachten, het ‘hart van de stad’ zijn. Jarenlang bleven zij naast hem staan en hielpen hem op zijn lange weg naar het krijgen van een verblijfsvergunning en toen het vinden van een baan. Hij staat nu op het punt om zijn eigen taxibedrijf te beginnen. (Wie een taxi nodig heeft in Haarlem: neem taxi Sjalom.)
Petra benadrukte hoe lang zijn weg geduurd had, hoeveel doorzettingsvermogen dit vroeg – van hem en van de mensen om hem heen. En er komen ook veel mensen bij  Stem in de stad die uiteindelijk geen succes hebben. Het uithouden samen met iemand, daar gaat het vaak om.

De zon bescheen de Markt in Haarlem volop toen we langs het standbeeld van Laurens Janszoon Coster de Bavo binnen wandelden. Koor en solisten waren al aan het oefenen voor de meezing-Mattheüs. Voor de viering van Open Deur, in het koor, werd het even stil. Een mooie korte overweging van Marga Haas klonk, we zongen samen ‘Wonen, overal nergens thuis’ en Aart Mak stuurde ons weer op pad, met de reiszegen van St. Patrick. ‘De Eeuwige zij voor je, om je de juiste weg te wijzen. De Eeuwige zij achter je, om je in de armen te sluiten en te beschermen tegen gevaar….’

 

Esther van der Panne, eindredacteur van Open Deur.

Foto’s: Walther Burgering

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *