Zou je het een obsessie kunnen noemen? Misschien. Ik deed mijn werk en ik deed het wel goed, maar ik haalde er nooit het uiterste uit. Ik wist, in tegenstellingen tot andere mannen, dat ik daar nooit vrede in zou vinden. Ik hoefde geen carrière te maken. Ik wilde iets anders. Je zou het ook een vergaand idealisme kunnen noemen. Ik zocht iets. Ik zocht iemand. Een onbestaanbaar iemand. Ik was die man die groots en meeslepend wilde leven, hoort ge dat, vader, moeder, wereld? (zoals Marsman dichtte).

En toen gebeurde het. Ik kwam iemand tegen. Ik was gewoon mijn werk aan het doen. Samen met mijn broer. Wij werden geroepen. En ik wist dat ik eraan gehoor moest geven. Alsof ik daarop had gewacht. Samen met anderen die blijkbaar met datzelfde grote verlangen hadden geleefd, heb ik letterlijk en figuurlijk gezworven. Alles meegemaakt wat er te koop is. En vooral wat onbetaalbaar is. Ik wierp me met mijn slimheid en spontaniteit vaak op als een soort leider. Ik wilde iemand zijn. Maar ik wist dat ik dat nog niet was. Toen het erop aankwam, werd ik bang. Ik, met al mijn charmes en praatjes, kon me er toen niet uit redden. Ik moest kiezen. Ja of nee. Hoorde ik erbij of niet? En ik koos verkeerd. Ik wist het en toch deed ik het. Ik vervloekte mezelf om mijn lafheid, maar ik kon niet meer terug.

Wat er daarna gebeurde, weet u misschien. Toen kwam het hoge woord er eindelijk uit. De liefde. Tot drie keer toe. En al mijn verlangen, mijn immense verliefdheden, mijn onrust en eindeloze dwalen naar die ene die ik volledig kon liefhebben, die hele kluwen rolde ineens niet meer en viel uiteen. Er kwam rust in mij, een weldadige rust. Ik hoefde ineens niet meer zo nodig, iemand had mij aanvaard zoals ik ben. En ineens was ik volwassen. Ik durfde, nee ik wilde verantwoordelijkheid dragen. Gek is dat, achteraf verbaas ik mij vaak over hoe dat gegaan is. Het is waar wat iemand ooit zei: mijn hart is onrustig tot het rust vindt in u. Maar u moest eens weten wat een lange weg dat is, om rust te vinden.

Aart Mak, pastor bij Kerk zonder Grenzen (het omroeppastoraat van Radio Bloemendaal) en redactielid van Open Deur.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *