Ode aan alle leerkrachten

Een kleine ode wil ik vandaag brengen aan alle meesters, juffen, docenten, opleiders van welke aard dan ook. Mijn hoed neem ik met diep ontzag voor u af. En wel om uw geduld en uw vermogen om langdurige processen te verdelen in kleine stapjes en elk stapje te waarderen om wat het waard is.

Ik ben een van die talloze ouders die met de komst van hun kind pijnlijk geconfronteerd worden met hun eigen ongeduld. Dat leren lopen tijd kost, dat fietsen geoefend moet worden, dat je een bal niet meteen in de korf krijgt – dat spreekt voor zich. Maar als ik helder uitleg hoe je berekent hoe lang je doet over twee kilometer als je tien kilometer per uur fietst en ik zie nog steeds een glazige blik in die ogen, als ik voor de zoveelste keer moet zeggen dat die vinger echt hoger op de snaar moet om een zuivere toon te krijgen, als na drie keer overhoren het Engelse woord voor ‘achter’ nóg niet in dat hoofd zit – ik raak er geïrriteerd van!

Natuurlijk, vanuit mijn perspectief – ik kan goed rekenen, redelijk Engels en heb een best fijn afgestemd gehoor – is alles ook eenvoudig. Ik vermoed dat het mij ook tijd gekost heeft om dat alles te ontwikkelen. Ik weet er alleen niets meer van! Het vóelt alsof ik dat alles van nature bij me draag.

Daarom vandaag voor alle pedagogen een diepe buiging. Omdat zij dat wél kunnen: geduldig uitleggen en bij glazige blikken nogmaals voorbeelden geven. Herhalen, oefenen en weer herhalen. Het zus vertellen en het zo vertellen. En vooral: zich herinneren hoe ze het zelf geleerd hebben. Hoeveel moeite en strijd het gekost heeft. Hoe blij ze waren met elk stapje voorwaarts. En daardoor zien ze veel beter dan ik het ‘steeds beter’.

Marga Haas is redactielid van Open Deur en schrijft elke twee weken een column over een bijbeltekst. Neem een gratis abonnement op ‘Parelduiken in de bijbel’ via www.margahaas.nl.

Foto: Nathan Russell via Flickr – https://flic.kr/p/5x26iD (uitsnede)