Lichtdragers

‘Ah! Zij die niet in de zon hier geloven zijn werkelijk goddeloos.’ Dat schreef Vincent van Gogh in Arles en zo is het maar net. Toen ik als student op een klein donker kamertje in Amsterdam woonde, bracht ik graag een bezoekje aan het Van Gogh Museum. Een lichtbad. Op winterse dagen transporteerden de schilderijen van de bloesemende fruitbomen mij naar de lente.

Jaren later ontdekte ik nog een 19de eeuwse zonaanbidder: de Amerikaan Henry David Thoreau. In zijn boek ‘Walden’ beschreef hij zijn ervaringen als kluizenaar. Het boek biedt prachtige observaties van het licht. Hij schrijft dat een aangename voorjaarsochtend alle zonden vergeeft. De zon meldt dat alle zondaars mogen terugkeren. Zij herschept de wereld, zegent de nieuwe dag. Thoreau kan op zulke voorjaarsochtenden niet begrijpen dat de cipier de gevangenisdeuren niet opent, de rechter zijn zaak niet seponeert en de predikant zijn gemeente niet naar huis zendt. Thoreau vertelt hoe hij eens het licht zag in een rivierdal. Het baadde ‘… in een licht zo zuiver en helder dat het de doden zou hebben opgewekt als ze zouden sluimeren in hun graven, zoals sommigen aannemen. Een krachtiger bewijs voor de onsterfelijkheid is niet nodig.’

Van Gogh en Thoreau: lichtdragers.

Stephan de Jong is predikant in de Protestantse Gemeente Bussum en redactielid van Open Deur.