Hoog bezoek

Gisteravond¬† ‘Blauw Bloed’ gekeken. Prompt droom ik vannacht van Beatrix. Ze is op werkbezoek. Ze lijkt enorm, ligt achterover in een bed. Zoals veel mensen in mijn werk in het hospice. Haar koninklijke mantel heeft ze aan. Haar haar zit goed, als altijd. Niets vreemds.
Ik mag haar aanraken, haar hand vasthouden. ‘Om contact te maken met haar diepste wezen’, zegt iemand plechtig.
‘Maar u bent bang’ roep ik verrast. Ze glimlacht. Ik zeg haar hoe vereerd ik ben. ‘U was altijd echt mijn koningin.’
Ze glimlacht opnieuw, in deze hele droom geen woord van haar. Conclusies trekken is aan mij. Ook een koningin is eindig. Ook een grote vrouw is wel eens bang. Dat is niets vreemds. Dat raakt mijn diepste wezen. Het geeft mij houvast. Een zinvol werkbezoek!

Mijn dromen zijn mij dierbaar. Ik geniet ervan te zien wat mijn brein voortbrengt als de remmen van verstand en sociale regels buiten werking zijn. Tijdens de dag puzzel ik. Welke boodschappen uit mijn innerlijk zijn in de droom versleuteld? Een bron van creativiteit, verwondering en inzicht.

Beate Rose is predikant en geestelijk verzorger, en redactielid van Open Deur.