Heilig land in zicht

Het beloofde land komt in zicht als een volk de geboden van God naleeft, zeggen de schrijvers van het bijbelboek Deuteronomium:

‘Wanneer u alle geboden die ik u geef zorgvuldig naleeft, en u de HEER, uw God, liefhebt, hem bent toegedaan en de weg volgt die hij wijst, dan zal hij ter wille van u al die volken, die groter en machtiger zijn dan u, verdrijven en hun land aan u in bezit geven.’ (Deuteronomium 18: 22-23)

Maar enig tegenwicht is geboden. Voor wie is het beloofde land? Voor de vroomste en meest goedgelovige? Kan land ooit heilig land worden, specifiek en exclusief voor één bepaald volk? Is niet elke grond heilig? Want wat aan de een beloofd is, wordt al gauw van de ander beroofd. Wat een onoplosbaar probleem. Tenzij iemand stopt met denken ten koste van een ander. En als de een én de ander dat doen, wordt de grond pas echt heilig.

‘Wat was ook alweer de plaats van de stad van vrede? Dat was de plaats waar ooit een veld was. Een veld dat eigendom was van een vader met twee zonen. De vader stierf en liet aan ieder van zijn zonen de helft van zijn land na. Maar de oudste lag wakker omdat de jongste aan die helft te weinig zou hebben. En de jongste lag wakker omdat zijn oudste broer aan de helft te weinig zou hebben om van te leven. En beiden verzetten op twee opeenvolgende nachten tot twee keer toe de grenslijn ten gunste van de ander. Tot ze elkaar tegenkwamen, midden in de derde nacht, en elkaar in de armen vielen, huilend om zoveel liefde van de ander.’ (naar een oude joodse legende)

Geïnspireerd door de voorstelling ‘Mozes’, geschreven en gespeeld door Helmert Woudenberg.

Aart Mak (pastor bij Kerk zonder Grenzen, het omroeppastoraat van Radio Bloemendaal, en redactielid van Open Deur).