Ze werd geïnterviewd in een televisieprogramma. Non was ze, in Congo. Het is al weer enige jaren geleden dat ik het interview met de non zag. Het was de tijd van de wrede burgeroorlog tussen leden van de Hutu- en Tutsi-stam. De non zette zich in voor vrede en verzoening terwijl er dagelijks nog mensen werden verminkt in een verschrikkelijk conflict. De sceptische interviewer vroeg of het niet onbegonnen werk was wat de non deed, een verspilling van energie. De non antwoordde: ‘Ik ben maar een klein mensje, maar ik heb een grote God.’

Dit antwoord bleef bij mij hangen. Nee, ik geloofde niet dat de grote God de problemen in dat reusachtige en monsterlijke conflict zou oplossen. Dit kleine mensje zou ook geen wonderkracht ontvangen om de vrede te vestigen. Dat geloofde die non volgens mij ook niet. Wat is dan de zin van God? Ik geloof in hem als een Ruimte waaruit, ondanks alles, de hoop nooit zal verdwijnen. Een Aanwezigheid die het hart openhoudt voor ongedachte wendingen. Een Weerbarstigheid die zich niet neerlegt bij het schenden van onschuldige levens. Wanneer die Ruimte een klein mensenhart binnenkomt, worden dat hart en die mens groot.

Stephan de Jong, predikant in de Protestantse Gemeente Bussum en redactielid van Open Deur.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *