Auteur: Redactie Open Deur

Fel wit licht

Het licht is soms te fel, te wit

In het zomernummer van Open Deur staat een liedtekst van Margreet Spoelstra, die een gebed om kleuren is. Een gebed om ‘kleuren die het grijs verslaan’. Het begint zo: Het licht is soms te fel, te wit, geluiden zijn te hard, de dagen eindeloos en grijs* ,  de nachten bang en zwart. In de dagen

Continue Reading
Korengeel - de kleur van de zomer

Korengeel

Geel is voor mij dé kleur van de zomer. Zoals de doorgloeide korenvelden op de schilderijen van Van Gogh. Iets lichter geel herinner ik me de korenvelden in Gelderland, waar we vroeger altijd met vakantie naartoe gingen. De zee van rijpe korenaren. Daarna de stoppels en de strobalen. Jaren later zag ik ze terug in

Continue Reading
kokosolieritueel aan keti-kotitafel

Keti Koti

Mercedes Zandwijken organiseert al meer dan tien jaar Keti Koti-tafels. Vijftig witte en vijftig zwarte mensen gaan dan in koppels met elkaar in gesprek over de erfenis van het slavernij- en koloniale verleden. Voordat er met elkaar gepraat wordt, worden verschillende rituelen uitgevoerd. Een daarvan vind ik heel bijzonder: het insmeren van elkaars polsen met

Continue Reading

Brood, gewoon

Omdat ik veel meer thuis ben de laatste maanden, ben ik weer begonnen met brood bakken. Niet bijster origineel, want uit het lege schap met meel in de winkel kun je afleiden dat half Nederland aan het bakken is geslagen tijdens de coronacrisis. Dat is dan maar zo. Ik heb er plezier in. Wat is

Continue Reading

Niet zo revolutionair

Ik heb een afspraak met een Duitse kunstenares die net tijdens de coronacrisis een paar weken in Nederland aan het werk is. We hebben elkaar tot nu alleen via de mail gesproken. Het blijft gek om als ik voor de eerste keer echt tegenover haar sta, op die net iets te grote afstand van ongeveer

Continue Reading

Ik geloof

Ik geloof in de zon zelfs als die niet schijnt

Continue Reading

De plicht om elkaar als volwaardig mens te blijven zien

‘Uit de Tweede Wereldoorlog kun je een enorme les halen: de noodzaak, de plicht om elkaar als volwaardig mens te blijven zien, om je gedeelde menselijkheid niet kwijt te raken. Je ziet in Auschwitz, en ook in Kamp Vught, wat er gebeurt als die gedeelde menselijkheid uit het oog wordt verloren. Auschwitz en Kamp Vught

Continue Reading

De engel, de steen en mijn gekneusde schouders

Dit gedicht van Ruth Fainlight las ik een jaar geleden rond Pasen voor het eerst. Het pakte me direct. Soms is de steen weggerold maar ik kan hem niet bewegen wanneer ik dat wil. Een engel moet dat doen. Zal ik ooit het gezicht van de engel zien, of zal er altijd alleen die vloeiende

Continue Reading
licht wint het van de nacht

Licht wint het

Pasen is het mooiste feest dat christenen samen kunnen vieren, omdat het de kern van ons geloof raakt: God die dwars door onze geschondenheid heen een nieuw begin kan maken. Niet als een ‘happy end’ maar als Iemand die ons heelt en ons steeds weer nieuwe kansen geeft. Als we dit feest vieren ontkennen we

Continue Reading

Onder een steen

Hier lig ik nu waar niets mij ziet door dit hol omgeven Ze zoeken mij grauwe geesten eisen hun tol – mijn leven Onder een steen ben ik begraven als een mol zonder gezicht Jij daarboven! laat mij opstaan houd mij vol tot het licht Christien Crouwel Naar Psalm 143 Illustratie: Willeke Brouwer Foto: Wolfgang

Continue Reading

Over

Open Deur is een oecumenisch maandblad dat mensen binnen en buiten de kerken inspireert na te denken over leven en geloven.